Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

ΑΕΝΑΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ




Μάτια θολά τ' αγκαλιάζει το δάκρυ
νοθευμένο η θλίψη ποτό στην ψυχή κερνά,
κι σκέψεις σαν πυρωμένα καρφιά το μυαλό τριβελίζουν
όνειρα, προσμονές, ένα ξέφωτο ψάχνουν να βρουν,
και γω, την μοίρα του μέλλοντος αναζητώ,
Συ μοίρα Λάχεσις , ελπίδες να υφάνεις στο νήμα της ζωής
Αέναος φρουρός η ελπίδα να ξαγρυπνά
να μένει εκεί καρτερώντας ν΄ ανθοβολήσει η Άνοιξη στην ψυχή
να πλημμυρίσει ευωδίας αρώματα
να προβάλει και πάλι δειλά το χαμόγελο στα χείλη
να ψιθυρίσει ξανά
ΖΩ!